Bir Japon'un sizi evine davet etmesi çok büyük bir olaydır,  genellikle  bizdeki gibi misafircilik yoktur, görüşmek isteyen aileler  dışarıda bir  restoranda görüşür. Nadiren bir Japon'un evine davet edildiyseniz bu  sizin için büyük bir onurdur, ama sakin ayakkabılarınızla içeri girmeye kalkmayın, bir çuval inciri berbat  edersiniz.

Japonya'da eve kimse pabuçla girmez, zaten kapıdan girince  önünüzde Çin Seddi gibi bir terlik ordusu ile karşılaşırsınız.

Ev  sahibi size çay ikram ettiyse, bu artık gitme vaktinizin geldiğini  gösterir, çayı içip hemen kalkmanız lazımdır.

Genellikle genç kızlar evlenir evlenmez işi bırakır ve evinin hanımı olur. Yalnızca evin erkeğinin kazancı ailenin geçimi için yeterlidir. Hanımlar,  çocukları ve ev işleri ile ilgilenir, ailenin bütün parası hanımdadır, tüm  harcamaları evhanımları yapar, restoranlarda bile hanımlar ücreti öder.  Hanımlar arta kalan zamanlarında spor yapar, arkadaşları ile dışarıda  buluşur, mağaza gezer. Gündüz saatlerinde cafelerde, restoranlarda 65 - 70  yaşın altında erkek görmek imkansızdır, çünkü erkekler gündüz saatlerinde  istedir.  Bu sefer  Istanbul' a geldiğimde bir gün arkadaşlarımla dışarıda  buluştum,  oturduğumuz sürece ben şaşkın şaşkın, “a erkekler var” diye üst  üste  farkında olmadan söylendim, arkadaşlarım sonunda “ne var bunda ?  rahatsız mı oldun?” dediler. Aslında rahatsız olmamıştım, ama gündüz  saatinde  erkeklerin iş harici bir yerde olmaları bana çok acayip  gelmişti.

Japonya' da kimse kimseye karışmaz, isterseniz en olmadık bir kıyafeti giyin  ve ortada dolaşın. Yalnızca çaktırmadan bir kere bakarlar ve kafalarını  çevirirler.

Gözünü dikip bakmak çok ayıptır, bu nedenle trenlerde uyumasalar  bile herkes gözünü kapatır, uyuyor gibi davranır. En kalabalık trende bile  kimse sizi rahatsız etmez,  hırsızlık olayı yoktur.

Bisikletinizle bıraktığınız bir çanta akşama kadar kimse ellemeden ayni yerinde durur.

Bir hanım gece çok saatte bile yalnız başına dolaşabilir, içki içmeye veya yemek yemeğe bir yere gidebilir; kimse  rahatsız etmez.  

Rüzgar sörfü yapanlar hariç, Japonlar  denize girmeyi fazla sevmezler; ama  kaplıcalar onlar için en büyük zevk kaynağıdır. Zaten Japonya' da volkanik dağlar çok olduğundan, hemen hemen her yerde kaplıcalar vardır.

Japonlar yalnız duş almaz,  her gece evde bizdekilerden daha derin olan özel küvetleri su ile doldur ve bütün aile tek tek bu suya girip keyif yaparlar.

Kışın bizdeki gibi evlerde bütün odalar ısıtılmaz, evler küçük olduğu ve fazla pahalı olmadığı halde bunu israf sayarlar,  yalnız oturdukları odayı ısıtırlar.

İş yeri evin erkeği ve aile için herşeydir, hanımlar eslerinin en verimli şekilde çalışabilmesi için ellerinden geleni yapar, erkeğin  işten geç gelmesi hiç bir zaman problem edilmez.

Karı koca arasındaki  en büyük kavga belki kapıyı biraz kuvvetli kapatmak seklinde olur. Sözle kavga yoktur. Toplum hayatında sözden ziyade, bakışlarla  kızgınlık anlatılır. Evde de, iş yerinde de bu böyledir. Fazla konuşulmaz ama hareket ve bakışlar herşeyi ifade eder. İş yerinde bir toplantıda konuşanlar genellikle gençlerdir, yüksek rütbeliler yalnızca dinler ve sonunda karar verir.

Torpil diye bir şey yoktur,  yaşı ve tecrübesi üstün olan ileridedir hep...

Tokalaşma, sarılma, öpüşme yoktur.  Hafifçe eğilerek selam verilir. El teması yoktur. Bir çocuğun bile başını severseniz size çok kızar, bu onu aşağılamak demektir.

Kadınlar maddi olarak çok kuvvetli oldukları halde eşlerine karşı çok saygılıdırlar.

Kadının ve erkeğin arkadaşları farklı olabilir, bizdeki gibi karı koca beraber toplantılara gidecek diye bir olay yoktur,  çünkü birinin sevip diğerinin sevmediği bir insanla, ikisinin de görüşmesine neden yoktur.

Eşler arasında hürriyet oldukça fazladır.  Evin kadını gece arkadaşları ile buluşmaya esi olmadan gidip, istediği saatte dönebilir.

Saygı herşeydir, evde, işte, toplumda herkes birbirine saygılıdır, ülkesine saygılıdır. Elbiselerinden kopan bir ip parçasını bile yere atmazlar, başkalarının hakları kendi haklarından önce gelir.

Grup psikolojisi ile yaşarlar, bu yüzden hiç yalnız değillerdir.